AİLEDE SORUN ''ÇIKARMAYAN ÇOCUK'' OLMAK
Bazı çocuklar mutlu olmak için değil, aileyi ayakta tutmak için büyür. Ve yetişkin olduklarında fark ederler: Kendi hayatlarını değil, başkalarının hayatını yönetmek için yetiştirilmişlerdir.
Bazı çocuklar sessizliği seçer.Sözleriyle değil, suskunluklarıyla ailede denge sağlarlar.Gürültü çıkarmaz, isyan etmez, yeri geldiğinde kendi duygularını yutar.Ama bu sessizlik bedelsiz değildir.
Rol çocukları: Sessizliğin maskesi
“Rol çocukları” denir onlara.Evdeki yükleri üstlenirler ,anne-babanın duygusal ihtiyaçlarını regüle ederler, kendi ihtiyaçları arkada kalır , evin annesi ya da babası olurlar sesizce . Dışarıdan bakıldığında iyi, uyumlu, başarılı çocuklardır. Ama içeride, çoğu zaman, ihtiyaçları görünmez.
Aile içi dengeyi taşımak
Bazı çocuklar aileyi ayakta tutmak için büyür.
-
Kavga çıkmasın diye susturur
-
Kardeşler arasındaki gerilimi azaltır
-
Ebeveynin ruh haliyle kendi ruh halini dengeler. Bu her zaman pozitif değildir . Burada sorun, çocuk bunu bilinçli seçmez.
Büyürken öğrenir: sessizlik = kabul görmek.
Duygusal yüklenme: Sessiz öfkenin bedeli
Bu çocuklar çoğu zaman kendi öfkesini, üzüntüsünü, hayal kırıklığını içlerinde taşır.Dışarıdan sakin ve güçlü görünürler.Ama içeride biriken şey, ileride ilişkilerde veya bedende kendini gösterebilir:
-
Kronik yorgunluk
-
Sürekli kaygı
-
Baş ağrıları veya kas gerginlikleri
Güçlü cümle: Gerçek bedel
Bazı çocuklar mutlu olmak için değil, aileyi ayakta tutmak için büyür. Ve yetişkin olduklarında fark ederler: Kendi hayatlarını değil, başkalarının hayatını yönetmek için yetiştirilmişlerdir.
Son söz
“İyi çocuk” olarak görülmek caziptir. Ama bazı bedelleri vardır: Sessizlik, görünmez öfke, erteleyen duygular… Bunlar sessizce taşınır, fakat bedel her zaman ödenir.
KLİNİK PSİKOLOG
Asuman ÖZTÜRK AYDIN
@lovedultd.danismanlik
Tepkiniz Nedir?
